To bardzo częsty błąd wpływający na działanie całego systemu. Termostat mierzący temperaturę powietrza powinien mieć swobodny dostęp do rzeczywistych warunków w pomieszczeniu. Jeżeli regulator zostanie zasłonięty szafką, grubą zasłoną albo umieszczony w ciasnej wnęce, pomiar temperatury stanie się nieprawidłowy. Termostat zaczyna sterować według temperatury małej zamkniętej przestrzeni, a nie całego pokoju.
Najczęściej prowadzi to do przegrzewania albo niedogrzewania pomieszczenia. Gdy regulator znajduje się za zasłoną, ciepłe powietrze może się tam kumulować szybciej niż w reszcie pokoju. Termostat uzna wtedy, że osiągnięto temperaturę komfortu i wyłączy ogrzewanie zbyt wcześnie. Odwrotny problem pojawia się w chłodnych wnękach albo przy przeciągach. Regulator stale „widzi” za niską temperaturę i nadmiernie dogrzewa podłogę.
Przy sterowaniu wyłącznie czujnikiem podłogowym problem jest mniejszy, ale nadal istotny w przypadku modeli wykorzystujących jednocześnie pomiar powietrza i limit temperatury podłogi. W nowoczesnych termostatach oba pomiary często współpracują ze sobą. Nieprawidłowe warunki wokół obudowy mogą więc wpływać na logikę działania całego systemu.
Najlepszym miejscem dla regulatora jest otwarta ściana wewnętrzna, z dala od okien, grzejników, przeciągów i źródeł wilgoci. Nie powinno się montować termostatu nad telewizorem, obok kominka ani bezpośrednio przy drzwiach balkonowych. W przypadku łazienek często stosuje się montaż poza pomieszczeniem i sterowanie głównie czujnikiem podłogowym. Diagnostyka problemu jest prosta. Jeżeli po odsłonięciu regulatora temperatura w pomieszczeniu zaczyna się stabilizować, przyczyną była niewłaściwa lokalizacja termostatu.