Kamień naturalny bywa wdzięczny termicznie (dobrze oddaje ciepło), ale montażowo jest bardziej wymagający niż typowa ceramika. Dwa powody są praktyczne: wrażliwość na przebarwienia oraz większa „czułość” na naprężenia od pracy podłoża. Dlatego pod kamień najpierw porządkuje się temat dylatacji, a dopiero potem układa system. Instrukcje systemów pod okładziny kamienne zakazują prowadzenia elementów przez szczeliny dylatacyjne.
W okładzinach z kamienia krytyczne są także podziały na pola. Wytyczne branżowe dotyczące kamienia przy ogrzewaniu podłogowym wskazują dzielenie posadzki na pola do ok. 40 m² oraz ograniczenie długości boku pola do ok. 8 m. To nie jest „estetyka”, tylko kontrola odkształceń, które rosną przy cyklicznym nagrzewaniu.
Pod kamień dobór kleju to osobny rozdział. Przy ogrzewaniu podłogowym wymaga się zapraw o podwyższonej przyczepności i odkształcalności (co najmniej klasa C2S1 wg EN 12004), a przy materiałach trudnych i dużych formatach często stosuje się jeszcze wyższą odkształcalność. Dla kamienia jasnego w praktyce stosuje się zaprawy ograniczające ryzyko przebarwień (np. białe, z dodatkami mineralnymi zmniejszającymi wykwity), bo w kamieniu „nie ma gdzie tego ukryć”.
W kamieniu bardzo ważna jest pełna warstwa kleju (bez pustek), bo pustki pracują jak punktowe „młotki” pod obciążeniem i potrafią przyspieszyć pękanie. W praktyce oznacza to nie tylko dobrą pacę, ale też technikę (często podwójne smarowanie przy dużym formacie) i kontrolę konsystencji. W materiałach i instrukcjach do zapraw podkreśla się konieczność respektowania zasad montażu, w tym spoin i przerw dylatacyjnych.
Jeżeli podłoże ma rysy skurczowe albo jest „młode”, pod kamień rozważam warstwę oddzielającą odkształcenia (membranę kompensacyjną). Sens jest mechaniczny: ograniczyć przenoszenie naprężeń z podłoża na kamień. Producenci rozwiązań oddzielających opisują to wprost jako odsprzęganie i mostkowanie rys naprężeniowych.
Sterowanie temperaturą pod kamieniem musi być przewidywalne. Zbyt szybkie podniesienie temperatury po ułożeniu okładziny jest prostą drogą do naprężeń w zaprawie i fudze. Dla podłoży ogrzewanych wytyczne branżowe opisują rozruch stopniowy (rzędu kilku stopni na dobę), a producenci wykładzin i klejów zalecają stopniowe dochodzenie do temperatury pracy.
Autoryzowany montaż pod kamień to: kontrola dylatacji i pól, dobór zaprawy zgodnej z klasami i rodzajem kamienia, właściwy czujnik podłogowy oraz pomiary i protokół. Producent systemu wprost wiąże gwarancję z protokołem i pomiarami, więc to nie jest „usługa dodatkowa”, tylko warunek odpowiedzialnego wykonania.