Panele (laminowane) wymagają stabilnej temperatury i dobrego czujnika podłogowego. W instrukcjach producentów paneli powtarza się limit maksymalnej temperatury powierzchni, zwyczajowo 27°C, przekraczany najczęściej w strefach przykrytych dywanem lub pod meblami bez prześwitu.
Elektriczne ogrzewanie pod panelami wykonuję tak, jak w założeniu: kabel w wylewce samopoziomującej min. 15 mm, a dopiero na to podkład i panele w układzie pływającym. Katalogowo w systemach kablowych projekt mocy i rozstawu dla okładzin typu panele/laminat jest liczony przy określonej grubości przykrycia (np. około 15 mm), co daje równomierniejszy rozkład temperatury niż cienkie warstwy.
Drugie kryterium to opór cieplny warstw nad ogrzewaniem. Do paneli często dokładamy podkład akustyczny, a to potrafi „zabić” oddawanie ciepła. Producenci systemów ogrzewania podłogowego i wytyczne techniczne wskazują, że łączny opór cieplny warstw na wierzchu powinien być ograniczony, a wartości rzędu 0,15 m²K/W są traktowane jako graniczne dla typowych rozwiązań.
Jeżeli inwestor pyta wprost „czy panele nadają się na ogrzewanie podłogowe”, odpowiedź brzmi: tak, ale pod warunkami. Po pierwsze, producent paneli musi dopuszczać montaż na ogrzewaniu. Po drugie, musi istnieć ograniczenie temperatury podłogi czujnikiem. Po trzecie, unikamy sytuacji, w której ogrzewanie próbuje „przepchnąć” zbyt dużą moc przez okładzinę o wysokim oporze, bo wtedy rosną temperatury na styku warstw.
W autoryzowanym montażu pod panele kluczowe jest też myślenie o użytkowaniu: dywany, pufy na pełnej podstawie i grube maty potrafią lokalnie podnieść temperaturę. Producenci podłóg drewnianych i panelowych ostrzegają, że limit temperatury dotyczy również stref pod dywanami i meblami, bo to miejsca kumulacji ciepła.