Elementy grzejne montuje się w warstwach wykończeniowych ściany, przy czym możliwe są dwa główne sposoby wykonania takiej instalacji:
- Montaż “na mokro” – przewody lub maty grzejne układa się bezpośrednio na ścianie, po czym zatapia się je w warstwie mokrego materiału (tynku lub kleju). Najczęściej odbywa się to podczas tynkowania ścian lub przy klejeniu okładzin (np. płytek ceramicznych) – element grzejny zostaje pokryty warstwą wykończeniową, stając się niewidoczny. Takie rozwiązanie przypomina technologię ogrzewania podłogowego zatopionego w wylewce. Montaż mokry zapewnia dobre przewodzenie ciepła przez tynk i pełne ukrycie instalacji.
- Montaż “na sucho” – elementy grzejne (kable, maty lub folie) mocuje się do powierzchni ściany, a następnie przykrywa płytami gipsowo-kartonowymi zamontowanymi na ruszcie lub klejonych do ściany. Taka sucha zabudowa eliminuje prace mokre i pozwala na szybki montaż – przewody przytrzymywane są za pomocą profili lub uchwytów, po czym osłania się je okładziną z płyt GK. System zamontowany w suchej zabudowie osiąga podobny efekt jak zatopiony w tynku – cała powierzchnia ściany oddaje ciepło równomiernie do pomieszczenia.
Niezależnie od wybranej metody instalacji, należy przestrzegać zaleceń producenta co do rozmieszczenia elementów. Ważne jest zachowanie wymaganych odległości od krawędzi ścian, niekrzyżowanie i niezakłócanie się kabli oraz odpowiednie zamocowanie mat lub folii, aby zapewnić bezpieczne i efektywne działanie systemu. Całość instalacji podłącza się do domowej sieci elektrycznej – w przeciwieństwie do ogrzewania wodnego nie jest tu potrzebny kocioł ani rury, co upraszcza system i eliminuje konieczność budowy kotłowni.