Podłogę w kształcie litery L najłatwiej obliczyć jako pole dużego prostokąta pomniejszone o prostokątną wnękę. Mierz długości po rzeczywistym obrysie podłogi. Wynik mówi, ile metrów kwadratowych ma mierzona powierzchnia w tym uproszczeniu; nie jest urzędową powierzchnią użytkową lokalu ani gotową liczbą paczek paneli.
Co przygotować i gdzie przykładać miarkę?
Przygotuj miarkę zwijaną lub dalmierz odpowiedni do pomieszczeń, kartkę ze szkicem i coś do zapisywania. Odsłoń narożniki. Mierz na poziomie planowanej lub gotowej podłogi, od wykończonej powierzchni jednej ściany do powierzchni przeciwnej. Jeśli pomieszczenie jest dopiero w stanie surowym, zapisz ten stan: grubość przyszłych okładzin może zmienić wymiar użytkowy potrzebny przy układaniu materiału. Dalmierz wymaga płaskiej powierzchni odbijającej i świadomego ustawienia początku pomiaru według instrukcji jego modelu.
- Narysuj rzut i zaznacz sześć odcinków obrysu L. Sprawdź, czy dwa ramiona wnęki są prostopadłe, a przeciwległe odcinki planowanego prostokąta równoległe.
- Zmierz całkowitą długość L i całkowitą szerokość B obrysu zewnętrznego, także wtedy, gdy nie ma całej ściany na danym odcinku. Wymiar możesz ustalić jako sumę kolejnych części leżących na jednej osi.
- Zmierz długość l i szerokość b brakującego prostokąta. Sprawdź, że l nie przekracza L, a b nie przekracza B. Powtórz pomiar każdej części przed rozpoczęciem obliczeń.
- Policz osobno oba pola, a następnie odejmij pole wnęki. Zapisz wartości w tych samych jednostkach, najlepiej w metrach z dokładnością odpowiadającą rzeczywistemu pomiarowi.
Wzór i przykład z kontrolą wyniku
Pole P = L × B − l × b. Przy obrysie zewnętrznym 6,00 × 4,50 m otrzymujesz 27,00 m². Wnęka 2,00 × 1,50 m zajmuje 3,00 m², więc podłoga ma 24,00 m². Ten sam wynik daje niezależny podział na dwa niepokrywające się prostokąty: 4,00 × 4,50 m oraz 2,00 × 3,00 m, czyli 18,00 + 6,00 = 24,00 m². Szkic pokazuje konkretną orientację wnęki; inne położenie nie zmienia sposobu obliczania, jeżeli wymiary i kąty odpowiadają założeniom.
Jeżeli część obrysu tworzy trójkąt, do sumy figur dodaj pole a × h / 2: dla podstawy 3,20 m i wysokości prostopadłej 2,50 m jest to 4,00 m². Dla trapezu o równoległych podstawach 4,00 i 2,80 m oraz prostopadłej odległości między nimi 3,00 m pole wynosi (4,00 + 2,80) × 3,00 / 2 = 10,20 m². Skośny bok nie jest wysokością, a wzoru na trapez nie wolno użyć, gdy wskazane podstawy nie są równoległe. Dziel obrys na figury bez wzajemnego nakładania i uwzględniaj każde pole tylko raz.
Zapisz obmiar i wydrukuj rysunek
W karcie poniżej są osobne pola na prostokąt zewnętrzny, wnękę i ręcznie obliczone pola. Rysunek pokazuje liczby przykładowe, dlatego przy własnych wymiarach sprawdź wynik na podstawie pól formularza, a nie na podstawie liczb nadrukowanych na schemacie.
Karta obmiaru podłogi w kształcie L

Wyniki pozostają w tej przeglądarce tylko do zamknięcia strony. Wydruk nie zastępuje protokołu, jeżeli przepisy wymagają wykonania czynności przez osobę z odpowiednimi kwalifikacjami.
Arkusz zapisuje ręcznie policzone wartości; nie oblicza pola automatycznie. Druk obejmuje Twoje wpisy i stały schemat z liczbami przykładowymi.
Kiedy prosty wzór nie wystarcza?
Jeżeli wnęka ma skos, ściany nie są prostopadłe, pomiary po przeciwległych bokach istotnie się różnią albo podłogę przecinają słupy i wyspy, wykonaj dokładniejszy szkic i osobny obmiar każdej części. Nie podstawiaj średniej z przypadkowych odczytów do prostokąta, którego faktycznie nie ma. Pole potrzebne do zakupu paneli lub płytek może wymagać dodatku na układ, cięcia i odpady wynikającego z wybranego materiału; nie ma jednego procentu właściwego dla każdej podłogi. Do rozliczeń prawnych powierzchni lokalu stosuje się właściwe zasady obmiaru, których ten formularz nie zastępuje.






