Każdy termostat podłogowy powinien mieć podaną na obudowie wartość maksymalnego obciążenia (np. 13 A przy 230 V, co daje ~3000 W). W praktyce oznacza to, że termostat może sterować matą grzewczą o łącznej mocy nieprzekraczającej około 3000 W. Wiele domowych łazienek czy małych pokoi spełnia ten warunek przy jednym sterowniku, ale przy dużych powierzchniach może być problem. Przykładowo, przy standardowej mocy mat grzewczych 160 W/m², instalacja o powierzchni 19 m² ma moc 3040 W (160 W × 19 m² = 3040 W) – przekraczającą 3000 W.
Ponadto należy pamiętać o trwałości termostatu: np. termostaty podłogowe Raychem R-SENZ-WIFI mają przekaźnik 13 A i objęte są 12-letnią gwarancją (możliwa do 20 lat przy montażu przez autoryzowanego instalatora). Praca na obciążeniu powyżej 13 A może spowodować przegrzanie przekaźnika i trwałe uszkodzenie styków, co po kilku latach skutkuje awarią regulatora. Pomimo że niewielkie przekroczenie limitu nie wyłączy termostatu od razu, z czasem może pojawić się problem z uruchomieniem ogrzewania podłogowego. Dlatego kluczowe jest dokładne obliczenie maksymalnej mocy podłączanej maty lub kabla grzejnego (13 A × 230 V ≈ 2990 W) i nieprzekraczanie tej wartości.