Uzupełnij ustawienia, a następnie narysuj jedno pomieszczenie na tej planszy.
To wyłącznie podgląd koncepcyjny. Automatyczny rysunek i dobór zestawu mogą nie uwzględniać warunków budowy. Każdą planszę, trasę kabla zimnego i czujnika, odstępy, moc, instalację elektryczną i zgodność z aktualną instrukcją producenta musi przed wykonaniem sprawdzić projektant lub osoba odpowiedzialna za instalację.
Przed narysowaniem pierwszego pomieszczenia wypełnij formularz planszy: nazwa, rodzaj pomieszczenia, cel ogrzewania i wykończenie podłogi. Następne pomieszczenie dodaj przyciskiem „Nowa plansza”. Na aktywnej planszy narysuj prostokąt lub wielokąt. Dodaj zabudowę, drzwi oraz ścianki działowe. Aby narysować następne pomieszczenie, kliknij „Nowa plansza”. Przełączanie plansz nie zmienia pozostałych pomieszczeń.
Wskaż termostat na pełnym fragmencie ściany. Do obliczenia długości kabla zimnego program przyjmuje wysokość 1,20 m nad posadzką. Dopiero wtedy program szuka pełnego fabrycznego zestawu i przebiegu kabla. Szara linia to wstępna trasa fabrycznego odcinka zimnego do połączenia w podłodze, kolorowa linia zaczyna się na jego końcu. Osobna zielona linia prowadzi czujnik od termostatu do punktu między dwoma odcinkami kabla. Czujnik układa się w rurce ochronnej umożliwiającej wymianę, z uszczelnionym końcem, blisko posadzki. Umieść czujnik między równoległymi nitkami kabla, co najmniej 50 cm w strefie podłogi. Między jego pasem a każdą z dwóch skrajnych ścian równoległych do nitek powinny być co najmniej trzy nitki. Prowadź rurkę czujnika możliwie prosto między równoległymi nitkami; gdy to konieczne, może przejść prostopadle POD najwyżej dwiema nitkami kabla na osobnych poziomach, a jej koniec ma być co najmniej 40 cm za ostatnim takim przejściem. Wykonalność i przekrój musi potwierdzić projektant oraz instalator. Gdy termostat jest dalej niż 30 cm od narożnika, mufa wypada 10–15 cm na podłodze od punktu pod termostatem, skąd kabel biegnie wzdłuż ściany do meandra. Gdy nie da się bezpiecznie wytyczyć czujnika, program pokaże błąd. Sprawdź przebieg obu tras na budowie; rysunek jest koncepcją.
Cel ogrzewania, rodzaj pomieszczenia i posadzkę wybiera się przy tworzeniu nowej planszy. Program podpowiada średnią moc dla dobrze izolowanego budynku; rzeczywistą moc ustal z projektu albo obliczeń strat ciepła. Dla ogrzewania pomieszczenia przyjmij kabel na co najmniej 80% całej podłogi. Ustawienie limitu 160 W/m² dla płytek, kamienia i marmuru jest założeniem tego narzędzia i wymaga potwierdzenia dla konkretnego kabla i posadzki. Dla drewna, paneli, linoleum, winylu i wykładziny dywanowej przyjęto 100 W/m² oraz maks. temperaturę podłogi 27°C lub inną temperaturę wymaganą przez producenta wykończenia. Po prawej można zmienić preferencję kabla w posadzkach innych niż wrażliwe na ciepło, moc docelową i ewentualnie zestaw. Każdy kabel ma niezmienną długość fabryczną i nie może się krzyżować. Zapisz JSON, SVG lub PNG albo przygotuj kompletne zestawienie przez „Drukuj / PDF” po zapoznaniu się z informacją o koniecznej kontroli. Raport zawiera odległości od ścian, każdej zabudowy i ścianek działowych do najbliższej części linii kabla oraz położenie drzwi i ścianek. Projekt jest przechowywany lokalnie w przeglądarce.
Wytyczenie jest automatyczne i może nie obejmować zakamarków lub stref odciętych zabudową. Program nie oblicza strat ciepła ani zabezpieczeń elektrycznych. Wymagania montażowe T2Blue+ obejmują między innymi rozstaw co najmniej 50 mm, minimalny promień gięcia 30 mm, fabryczny odcinek zimny 2,5 m oraz RCD 30 mA. Połączenie kabla zimnego z grzejnym musi być osadzone w wylewce, a nie w rurce. Sprawdź aktualną instrukcję dla wybranego modelu i posadzki.