Nie do każdej instalacji. Termostat 16 A ma określoną maksymalną obciążalność i nie wolno jej przekraczać. Przy napięciu 230 V daje to teoretycznie około 3680 W, ale w praktyce trzeba uwzględnić zalecenia producenta, warunki montażu, jakość połączeń i charakter pracy ciągłej. Jeżeli suma mocy mat, kabli albo folii przekracza dopuszczalne obciążenie regulatora, potrzebny jest stycznik.
Najczęstszy błąd to liczenie tylko jednej maty zamiast całej strefy. Jeżeli w dużej łazience albo salonie podłączono kilka mat równolegle, termostat widzi ich łączną moc. Dwie maty po 2000 W to już około 4000 W, czyli ponad możliwości typowego regulatora 16 A. W takiej sytuacji termostat może działać przez pewien czas, ale jego styki będą przeciążone i mogą się przegrzewać albo skleić.
Drugi problem to mylenie obciążalności termostatu z zabezpieczeniem obwodu. To, że obwód ma bezpiecznik 16 A, nie oznacza automatycznie, że każdy regulator może stale pracować na granicy tej wartości. Trzeba sprawdzić dokumentację konkretnego modelu. Przy dużych mocach regulator powinien sterować cewką stycznika, a nie bezpośrednio całym obciążeniem.
Dobór termostatu zaczyna się od zsumowania mocy wszystkich elementów grzejnych w danej strefie. Następnie sprawdza się maksymalny prąd regulatora i ewentualną potrzebę stycznika. Jeżeli użytkownik nie zna mocy instalacji, można ją oszacować z dokumentacji albo pomiaru rezystancji. Termostat 16 A jest popularny i wystarczający dla wielu małych stref, ale nie jest uniwersalnym rozwiązaniem dla każdej podłogi.