Może, ale tylko wtedy, gdy czujnik ma zgodną charakterystykę z wymaganiami termostatu. Sam fakt, że sonda ma dwie żyły i wygląda podobnie, nie oznacza jeszcze kompatybilności. Najważniejsza jest rezystancja nominalna i krzywa NTC. Popularne są czujniki 10 kΩ przy 25°C, ale spotyka się też 12 kΩ, 15 kΩ, 33 kΩ i inne warianty. Termostat musi prawidłowo przeliczać rezystancję czujnika na temperaturę.
Problem najczęściej pojawia się przy wymianie regulatora. Stary termostat działał poprawnie z istniejącym czujnikiem zalanym w podłodze, a nowy pokazuje błędną temperaturę albo zbyt wcześnie wyłącza grzanie. Użytkownik podejrzewa awarię maty, a przyczyną jest niezgodność sondy. Niektóre nowoczesne regulatory pozwalają wybrać typ czujnika w menu, co ułatwia modernizację. Inne obsługują tylko jeden typ sondy i wymagają jej wymiany.
W praktyce trzeba sprawdzić dokumentację obu elementów: starego czujnika i nowego regulatora. Jeżeli nie wiadomo, jaki czujnik jest w podłodze, można zmierzyć jego rezystancję w temperaturze pokojowej i porównać z tabelami producentów. Pomiar nie zawsze daje stuprocentową pewność, ale często pozwala odróżnić najpopularniejsze typy. Przy dużych rozbieżnościach nie należy kalibrować regulatora „na siłę”, bo offset nie naprawia złej charakterystyki czujnika w całym zakresie temperatur.
Najbezpieczniej stosować czujnik zalecany przez producenta termostatu. Jeżeli czujnik jest już zatopiony w podłodze i nie da się go wymienić, warto wybrać regulator z możliwością ustawienia wielu typów NTC. To szczególnie ważne przy starszych instalacjach, gdzie dokumentacja zaginęła. Zgodność czujnika jest jednym z podstawowych warunków poprawnej pracy ogrzewania.