To naturalna cecha elektrycznego ogrzewania podłogowego, szczególnie przy matach i kablach zatopionych w warstwie kleju albo wylewki. Podłoga działa jak magazyn ciepła. Gdy system pracuje przez kilka godzin, energia gromadzi się w całej masie posadzki. Po wyłączeniu termostatu podłoga nadal oddaje ciepło do pomieszczenia, dlatego pozostaje ciepła jeszcze przez długi czas.
Wiele osób interpretuje to błędnie jako uszkodzony termostat, który „nie wyłącza grzania”. Tymczasem regulator może już od dawna odcinać napięcie, ale ciepło zgromadzone w podłodze nadal przepływa ku powierzchni. Zjawisko jest szczególnie wyraźne przy grubych płytkach ceramicznych i ciężkich wylewkach. Przy folii pod panelami reakcja jest szybsza, ponieważ warstwa akumulacyjna jest znacznie mniejsza.
Duża bezwładność cieplna ma zarówno zalety, jak i wady. Z jednej strony podłoga długo utrzymuje komfort i nie wychładza się gwałtownie. Z drugiej strony system reaguje wolniej na zmiany temperatury zadanej. Właśnie dlatego agresywne harmonogramy z dużymi skokami temperatur często nie mają sensu. Termostat nie jest w stanie zatrzymać oddawania ciepła natychmiast po wyłączeniu.
Diagnostyka jest prosta. Wystarczy sprawdzić, czy po wyłączeniu termostatu rzeczywiście znika napięcie na wyjściu regulatora. Jeżeli tak, a podłoga nadal jest ciepła, system działa prawidłowo. Problemem nie jest sterownik, lecz naturalna akumulacja energii w posadzce. W praktyce oznacza to konieczność spokojniejszego planowania harmonogramów i mniejszych korekt temperatury.