Najczęstszą przyczyną jest niezgodność z siecią Wi-Fi 5 GHz. Wiele termostatów pracuje tylko w paśmie 2,4 GHz, ponieważ ma ono większy zasięg i lepiej przenika przez ściany. Użytkownik podczas konfiguracji łączy telefon z siecią domową, ale router automatycznie przełącza urządzenia między 2,4 GHz i 5 GHz. Termostat nie potrafi obsłużyć pasma 5 GHz, więc parowanie kończy się błędem, mimo że hasło jest poprawne.
Drugim częstym problemem jest zbyt słaby sygnał w miejscu montażu. Termostat bywa osadzony w puszce, w ścianie z dużą ilością przewodów, czasem daleko od routera. Jeżeli sygnał Wi-Fi jest słaby, aplikacja może wykrywać urządzenie, ale nie dokończyć konfiguracji. W przypadku sterowników dopuszkowych problem bywa jeszcze większy, bo moduł znajduje się głębiej w ścianie. Sam fakt, że telefon działa w tym miejscu, nie gwarantuje stabilnego działania termostatu.
Trzecia grupa problemów dotyczy aplikacji i trybu parowania. Niektóre termostaty mają osobny tryb szybkiego parowania i osobny tryb punktu dostępowego. Jeżeli użytkownik wybierze niewłaściwy tryb w aplikacji, urządzenie nie zostanie dodane. Czasem trzeba również zresetować termostat, usunąć go z poprzedniego konta albo wyłączyć znaki specjalne w nazwie sieci, jeśli producent tego wymaga.
Rozwiązanie zaczyna się od rozdzielenia nazw sieci 2,4 GHz i 5 GHz albo tymczasowego wyłączenia pasma 5 GHz podczas konfiguracji. Telefon powinien być połączony z siecią 2,4 GHz. Następnie trzeba ustawić termostat w trybie parowania zgodnym z instrukcją i upewnić się, że sygnał w puszce jest wystarczający. Wi-Fi nie wpływa na samą moc grzania, ale brak połączenia utrudnia zdalną obsługę i harmonogramy aplikacyjne. Podstawowe sterowanie lokalne powinno nadal działać.