Działa, ale jej skuteczność zależy od miejsca montażu termostatu i bezwładności podłogi. Funkcja otwartego okna wykrywa szybki spadek temperatury powietrza i czasowo wyłącza ogrzewanie, aby system nie próbował dogrzewać pomieszczenia podczas wietrzenia. W teorii jest to bardzo logiczne. W praktyce przy ogrzewaniu podłogowym trzeba pamiętać, że podłoga nie reaguje natychmiast, a czujnik powietrza może widzieć lokalny przeciąg zamiast rzeczywistej temperatury pokoju.
Jeżeli termostat jest zamontowany blisko okna, drzwi balkonowych albo w korytarzu, funkcja może aktywować się zbyt często. Krótkie otwarcie drzwi albo chłodny podmuch wystarczy, aby regulator uznał, że trwa wietrzenie. Wtedy ogrzewanie zostaje wyłączone, mimo że użytkownik nie chciał zmieniać pracy systemu. Odwrotnie, jeśli termostat pracuje tylko na czujniku podłogowym i nie analizuje powietrza, funkcja otwartego okna może w ogóle nie mieć wiarygodnych danych.
Przy matach i kablach pod płytkami czasowe wyłączenie na kilka minut nie daje natychmiastowego efektu, ponieważ posadzka nadal oddaje zgromadzone ciepło. Funkcja ma większy sens przy dłuższym wietrzeniu albo w pomieszczeniach, gdzie system często próbowałby kompensować zimne powietrze. Przy folii pod panelami reakcja jest szybsza, więc funkcja może działać bardziej zauważalnie.
Nie należy traktować tej funkcji jako podstawowego sposobu oszczędzania. To zabezpieczenie przed ewidentnym marnowaniem energii podczas wietrzenia. Jeśli powoduje dyskomfort albo częste wyłączenia, warto sprawdzić próg czułości, czas działania i lokalizację termostatu. W niektórych domach lepiej ją wyłączyć niż pozwalać, aby przeciągi sterowały ogrzewaniem. Funkcja jest pomocna, ale tylko wtedy, gdy regulator mierzy właściwe warunki.